Bevallingsverhaal Nick

Op 1 Juli begonnen s'nachts de ween, dit ging om het kwartier, 4 uur achter elkaar...en toen....hield het plotseling weer op!

Maar het rommelde al wel wat door, dus ik zei tegen Michel, blijf toch maar thuis....

S'middags tegen 2 uur begonnen de ween opnieuw, maar nu zette het door!

Tegen de avond kwamen de ween al om de 7 minuten, dit ging best snel dacht ik!

Bij ween om de 5 minuten mocht ik de vk bellen, dus tgen half 9 sávonds mochten we eindelijk bellen.

Even later kwam de vk al, na controle bleek ik 3 cm te hebben.

De vk zou om 12 uur s'nachts weer komen.

De ween kwamen steeds sneller, en werden steeds heftiger, ik had niet gegeten, en drinken kon ik niet binnen houden, omdat de pijn zo hefig en intens was, en kwam en ging, reageerde mijn lichaam door alles eruit te spugen...absoluut niet fijn...

Ik kon de ween ook met grote moeite opvangen...Michel en mam stonden me bij...en hebben me er aardig doorheen gesleept.

Uiteindelijk kon ik niet meer, en heb gevraagt om pijn stilling, ik zou dan naar het zh moeten...maar ach, als de pijn maar wat mnder was...dacht ik...

Vk weer gebeld, die kwam, en heeft zh gebeld.

Wij om 12 uur s'nachts in de hobbelende auto naar Assen.

Daar werd ik op de verloskamer gezet, en kreeg we opwekkers, want de ontsluiting vorderde niet.

Ook kreeg ik pijnstilling.

Wat een verademing dacht ik nog, verder heb ik er weinig van meegekregen door aldie medicatie.

Op een gegeven moment had ik 5 cm met persween.

Ik heb nog een epi gehad, en ik herinner me nog dat die wel geteld een half uur heeft gewerkt..

Omdat er geen schot in zat werd ik al gewaarschuwd, dat het wel eens een keizersnee zou kunnen worden.

Na 18 uur in de ween, waarvan pak en beet 5 of 6 uur in de persween, terwijl ik dus absoluut niet mocht persen, vond ik het allemaal wel prima zo langzamerhand...

De gynacoloog kwam, en vroeg  mij wat ik er zelf van vond, op dat moment kon ik alleen maar denken, haal alsjeblieft dde baby!

De gynacoloog had besloten dat het een operatie zou worden, want de ontsluiting ging niet verder, en de baby wou eruit, en de baby bleek ook nog naar de sterren te kijken!

Al met al, ben ik blij dat het een keizersnee is geworden, ook omdat het natuurlijk bevallen gewoon niet meer erin zat!

Gelukkig was ik dus al in het zh!

De pijn is me toch zwaar tegen gevallen, tijdens zo'n bevalling, die ontsluitingsween zijn echt zwaar.

Tenminste, zo heb ik het ervaren.

Ik heb er dan ook vrede mee dat het uiteindelijk alsnog zo is gelopen!

De keizersnee op zich was niet zo spectaculair....in prncipe voel je bijna niets, ik kreeg dan verdoving vanaf onder de borst zeg maar.

Het enige wat je voelt is het gevroet in je buik, dat voelt raar, maar verder...

Ik heb na de opratie nog 4 dagen in het zh gelegen, en heb uiteindelijk nog extra kraamzorg erbij gekregen, dus dat was wel lekker en goed geregeld:D

Tot zover, laat ik het erbij, wil je meer weten...just ask!!

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit babyverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *